Birkaç gün önce 5 ayı geride bıraktı oğlum.. Dün düşündüm de; sanki hiç bana “baba” demeyecek gibi geldi.. Haftalardır ağzını açıyor, nefes alıyor, veriyor, heyecanlanıyor,,, ama konuşamıyor biliyorum henüz çok erken ama her hali ile bana “baba” derken ağzından bu heceleri duymamak beni biraz burkuyor.. Sanırım bir kaç ay daha sabretmem gerekiyor

Artık iyice diğer insanlardan bizi (anne – babasını) ayırıyor, bizi görünce gülücükler atıyor. Bu bile inanılmaz keyif vericiyken acaba “baba” dediğinde neler hissettirecek?  Hiç bu kadar ehemmiyet vereceğim aklıma gelmezdi, hatta içten içe “anne” demeden “baba” dese kıskançlığına bile giriyorum

Minik oğlum iyi ki varsın

Oldu mu ya?

Oldu, oldu bebeğimiz dünyaya geldi, geldi ama ne geliş…

Bütün dünyamızı değiştirdi. Çok güzel değiştirdi hem de. Artık kalbim daha farklı çarpıyor, ruhum daha farklı tatmin oluyor.

Ne güzel bir armağan bu! Allah’ım ne kadar şükretsem az.

Yukarıdaki fotoğraf dünyaya ilk gözlerini açtığı gün; ama ne açış.. Hemşire diyor ki “Bu kadar çabuk gözleri açılan çocuk görmedim ben!” ee bize benzememiş demek ki

İlk başlarda elinize almaya korkuyorsunuz, çok seviyorsunuz ama size hiç yüz vermediği için aranızdaki bağ da tam kurulamıyor. Ama ne zaman ki sizi artık tanıyor ve fark ediyor işte o anları anlatmak imkansız. Hakikaten yaşamak lazım..

Bazen düşünüyorum da hem büyüsün istiyorum hem de bu minikliği gidecek diye üzülüyorum.. ee bu dünyada her istediğin olmuyor (en azından aynı anda olmuyor )

Ne zaman bir aylık oldu ne zaman kırkını doldurdu hiç anlamadım. İşte o yüzden “Sana ilk adımını ben öğrettim, ilk adımında beni terk ettin.” sözünü duyunca hüzünleniyor insan.. ya da “karga, yaşlı baba ve oğlu” hikayesini duyunca babalığı hissediyorsunuz..

Ha bu arada adı da belli artık “AHMET BERK ESENKAL”. İki isim işine biz de girmiş bulunduk ama olsun, oğluma değer Artık parola bu “oğluma değer”, inşallah Allah bize onu güzel yetiştirme fırsatı, imkanı ve yetisi verir. Nasıl tertemiz, nasıl saf ve doğal.. Gerçekten insan olduğunuzu hatırlıyorsunuz.. Kötü yanları yok mu? Var elbet. Misal işe geç kalmaya başladım.. Sabahları ona bakıp öpüp koklamak dururken, 5 dakika daha diyerek vaktin nasıl geçtiğiniz bilemiyorsunuz…

Fotoğraftan yanlış anlaşılma olmasın, kesinlikle elektronik eşyalarla münasebet kurdurmuyorum, sadece bir pozluk

Bugün bizim adı meçhul bebeğimizin anne kardındaki 7. ayına girdik.. Sabah yapılan kontrollerde herşey yolunda gözüküyordu, boy: 29,5 cm kilo: 751 gr.. Boyu kilosu cinsiyeti belli ama daha adı yok Friendfeed yorumlarından da bir isim çıkaramadık oğlumuza  http://ff.im/1AV3d 

Çok yakınlarda ebeveyn olan arkadaşlarımın mutluluğunu görmekle birlikte henüz nasıl bir his olduğu ile ilgili en ufak bir şey bilmediğimi de düşünmüyor değilim. Çünkü o apayrı bir şey, tamam bunu anlıyorum ama denizi görmeyene tarif ne kadar yardımcı olursa bu da böyle bir şey.

Hayatımın profesyönel tarafı olan AVM yöneticiliği kısmında yeni heyecanlar yaşıyorum. Televidyon ile bir program yapmak niyetindeyiz Sn. İşman ile birlikte.. Şimdilerde onun planlaması ile meşgulüm.

Girişimci tarafımda ise nerdeyse profesyönel hayatım kadar vaktimi alan Gercekten.com ile sıcak gelişmeler var. Ne kadar zormuş… Zor olanın kolay zannettiklerim olması ise aldığım en büyük ders.

Şimdilik bu kadar, seni ihmal ettim Yu.com.Es ama sen de benim bir çocuğumsun her ne kadar sanal da olsan, o yüzden kıskanma ne olur  

Eğer, bütün etrafındakiler panik içine düştüğü
ve bunun sebebini senden bildikleri zaman
sen başını dik tutabilir ve sağduyunu kaybetmezsen;

Eğer sana kimse güvenmezken sen kendine güvenir
ve onların güvenmemesini de haklı görebilirsen;

Eğer beklemesini bilir ve beklemekten de yorulmazsan
veya hakkında yalan söylenir de sen yalanla iş görmezsen,
ya da senden nefret edilir de kendini nefrete kaptırmazsan,
bütün bunlarla beraber ne çok iyi ne de çok akıllı görünmezsen;

Eğer hayal edebilir de hayallerine esir olmazsan,

Eğer düşünebilip de düşüncelerini amaç edinebilirsen,

Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır
ve bu iki hokkabaza aynı şekilde davranabilirsen;

Eğer ağzından çıkan bir gerçeğin bazı alçaklar tarafından
ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine katlanabilirsen,
ya da ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başına yıkıldığını görür
ve eğilip yıpranmış aletlerle onları yeniden yapabilirsen;

Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir
ve yazı-tura oyununda hepsini tehlikeye atabilirsen;
ve kaybedip yeniden başlayabilir
ve kaybın hakkında bir kerecik olsun bir şey söylemezsen;

Eğer kalp, sinir ve kasların eskidikten çok sonra bile
işine yaramaya zorlayabilirsen
ve kendinde ‘dayan’ diyen bir iradeden
başka bir güç kalmadığı zaman dayanabilirsen;

Eğer kalabalıklarda konuşup onurunu koruyabilirsen,
ya da krallarla gezip karakterini kaybetmezsen;

Eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitmezse;

Eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen;

Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayı,
altmış saniyede koşarak doldurabilirsen;

Yeryüzü ve üstündekiler senindir

Ve dahası

sen bir İNSAN olursun oğlum…

Rudyard Kipling

Bu günlüğü açarken ne kadar sıklıkla yayın yapabileceğimi hiç düşünmedim ama lap-top elimin altında oldukça ufak notlar şeklinde güncellerim diye düşünüyordum. Bugün farkettim ki bir hafta olmuş. En son geçen pazar yazmışım. Başlık da “Günlerden pazar”… Haşmet Babaoğlu’nun Pazar Notları’nı anımsattı bu pazar günlerine rastlayan yayınlarım, bu nedenle başlık “Pazar Notları” oldu

Geçtiğimiz hafta yine benzer uğraşlar ve heyecanlar içindeydim. Bugün gercekten.com‘un sabah gazetesinde haberi çıktı. Ayrıca hafta içi Bülent Ortaçgil, Bulutsuzluk Özlemi, Ozan Doğulu, Hüseyin Karadayı, Betül Demir’in çekimleri yapıldı. Daha önce de Emre Altuğ, Kenan Doğulu ve Feridun Düzağaç’ın çekimleri yapılmıştı. 

Alışveriş Merkezi cephesinde de olumlu gelişmeler oluyor, ekip olarak biraz daha uyumlu çalışmaya başladık, stresli ortam devam ediyor ama sanırım işin yapısı bunu gerektiriyor az da olsa.

Bizim müstakbel çocuk da sanırım bu hafta cinsiyetini belli edecek hadi hayırlısı..

Bir pazar günü, TV’de Türk Filmi, Lap-Top kucağımda blogumu güncelliyorum. Yakında baba olma duygusunu tadacağımı düşündükce heyecanlanıyorum. Şu ana kadar hep projelerim benim bebeğim olmuştu bu sefer etten kemikten bir bebek beni bekliyor

Dün kardeşimle ortağına ve Sn. İşman‘a da birer blog açtım, ayrıca FriendFeed’e iyice kanım kaynadı. Twitter ile çok vakit kaybetmişim dedirtiyor bana bugünlerde.. Birazdan “müstakbel” bebek için alışverişe çıkıcaz. Kendisi gelmeden masrafları başladı keratanın

Neyse bu kadar yeter, şimdi eşimin yaptığı Türk Kahvesini höpürdeticem.

Merhabalar, Yu.com.Es tahmin edebileceğiniz gibi adım ve soyadımın ilk iki harfinden icat edilmiş bir domain; yani YUsuf.com.ESenkal.. Bu domain üzerinde kendime dair yazılar yazmayı planlıyorum. Belki biliyorsunuzdur, http://pazarlamaciyiz.biz blogunu Ufuk İşman ile birlikte her hafta güncellemeye çalışıyoruz. Orada pazarlama, perakende ve AVM yönetimine dair yayınlar yapıyoruz. www.yusufesenkal.com ise daha çok bir CV gibi statik duruyor.

Son dönemde profesyonel hayatım haricinde en çok vaktimi alan şey www.gercekten.com projesi.. Gerçekten çok heyecan verici bir proje. Fikir aşamasından beri içinde bulunduğum için bir tohumdan nasıl bir meyve alındığının birebir şahidiyim.. İlerleyen yazılarda gercekten.com ile ilgili merak edenler için daha detaylı yazacağım.

Başladık hadi hayırlısı..